In 27th July I decided to cycle with recording gear out of Reykjavik. It was late in the evening when I left my house. Just after I left the street lights, I cycled into dark, wet fog.
I was both whet and cold when I passed the fog on the highest peak of the road in the mountain Hengill.
I waited there almost for two hours in a very calm weather, just to enjoy the prospect. Noise from nearby hydroelectric plant filled the air with a powerful rumbling noise. Below, all around me, was this thick fog and a clear sky above.
I was getting tired when I saw the sun rice above the horizon around 4 am. After several photo shots I decided to find a place to sleep and feed my recorder with “early morning summer sound”.
On my way, was a place named Hagavik, a very nice cove in the southwest of Þingvallavatn lake. When I arrived, the fog was still very thick. I spread out my bivi sack on a place I remembered I put up my tent for about 35 years ago, when this place was not so popular. It was now a filthy motorist parking and fish hunting place. But, just as in the past, the soundscape was glorious.
Two MKH20 was placed close to the lake and I went to sleep 10 meters away.
The time was about 5:40 in the morning and the atmosphere was very quiet in the fog when the recording start.
Hagavík við Þingvallavatn. 1. hluti
Þann 27. júlí nýtti ég síðustu daga sumarfrísins til að hjóla með upptökutækin austur fyrir fjall. Við Hagavík fann ég mér náttstað snemma morguns. Hljóðnemana setti ég við fjöruborðið en lagðust sjálfur í Bivi poka á grasbala sem var illa troðin eftir marga bíla. Veiðisóðar höfðu greinilega verið þarna á ferð því úldin beita, sígarettustubbar og annað rusl lá þar um allt. En hljóðmyndin og kyrrðin var dásamleg eins og vanalega, alveg þangað til bílaumferðin fór að aukast síðar um morguninn.
Download mp3 file (192kbps / 35,2Mb)
Recorder: Sound Devices 788
Mics: Sennheiser MKH20. AB40 setup
Pics: EOS M (see picture from this bicycle trip)





Ekkert jafnast á við það að liggja úti í náttúrunni og fá tækifæri til að hlusta á fuglana í þögn frá vélardrunum mannsins. Hljóðin hafa mikið breyst á ótrúlega fáum árum. Með hverju ári verður sífellt erfiðara að nálgast fuglahljóð í ómengaðri náttúru. Með sífellt meiri hávaða og loftmengun er mannskepnan ekki aðeins að breyta sínu nánasta umhverfi heldur líka búsvæðum annarra lífvera og loftslagi á allri jörðinni. Fyrr en síðar mun það því miður bitna mjög harkalega á öllum lífverum.
Það er ekki auðvelt að hljóðrita þögn og skila því frá sér svo einhver nenni að hlusta. En satt best að segja tókst mér það á dögunum undir húsvegg í
Fyrir rétt rúmum mánuði, þann 4. maí,
Svartþröstum virðist fjölga hér á landi. Eru þó vart meira en 20 ár frá því hann fór að verpa hér á landi. Fyrst tók ég eftir honum fyrir u.þ.b. fjórum árum í Vogahverfinu þegar ég átti þar leið um snemma á morgnana.